Chrzest w Duchu Świętym

Jedną z głównych doktryn Pisma Świętego jest chrzest w Duchu Świętym. Słowo Boże podaje następujące nauczanie odnośnie do chrztu w Duchu Świętym.

– Chrzest w Duchu Świętym przeznaczony jest dla wszystkich, którzy wyznają wiarę w Chry­stusa, narodzili się na nowo i zamieszkuje w nich Duch Święty.

– Jednym z podstawowych celów ziemskiej służby Jezusa było ochrzczenie swoich naśladowców w Duchu Świętym (Mt 3,11; M k 1,8; Łk 3,16; J 1,33). Jezus nakazał uczniom, aby nie zaczynali świadczyć, zanim nie zostaną ochrzczeni w Duchu Świętym i nie zostaną „przyobleczeni mocą z wysokości” (Łk 24,49; Dz 1,4—5.8). Sam Jezus Chrystus nie rozpoczął służby, zanim nie został „namaszczony Duchem Świętym i mocą” (Dz 10,38; por. Łk 4,1.18).

Chrzest w Duchu Świętym jest działaniem Ducha odmiennym i oddzielnym od dzieła odrodzenia.

Jak dzieło uświęcenia jest odmien­nym działaniem uzupełniającym dzieło odro­dzenia, tak chrzest w Duchu uzupełnia dzieło odrodzenia i uświęcenia. W dniu zmartwychw­stania Jezus tchnął na uczniów i powiedział, „Weźmijcie Ducha Świętego” (J 20,22) zazna­czając, że otrzymali nowe życie i dzieło od­rodzenia. Później powiedział im, że muszą także zostać „przyobleczeni mocą” Ducha Świętego (Łk 24,49; por. Dz 1,5.8). Dla uczniów było to wyraźnie przeżycie następujące po odrodzeniu. Wierzący może być człowiekiem odrodzonym i może w nim zamieszkiwać Duch Święty, a jednak nie być ochrzczonym w Duchu Świętym.

– Chrzest w Duchu Świętym oznacza napełnienie Duchem Świętym (por. Dz 1,5 i 2,4), jednak chrzest pojawił się po raz pierwszy w dniu Pięć­dziesiątnicy. Mówiąc o ludziach napełnionych Duchem Świętym przed dniem Pięćdziesiątnicy (np. Łk 1,15.67), Łukasz nie posługuje się ter­minem chrzest w Duchu Świętym. O chrzcie jest mowa dopiero po wniebowstąpieniu Chrystusa (Łk 24,49-51; J 16,7-14; Dz 1,4).

– Księga Dziejów Apostolskich przedstawia mówienie językami jako pierwszy znak towa­rzyszący chrztowi w Duchu Świętym (2,4; 10,45M6; 19,6). Chrzest w Duchu Świętym tak bardzo łączy się z zewnętrznym znakiem mówienia językami w chwili tego chrztu, że po­winno się uznawać to za normę

– Chrzest w Duchu Świętym wnosi w życie wierzącego odwagę i moc Ducha do czynienia wielkich czynów w imieniu Chrystusa, a także sprawia, że świadectwo i przekazywanie prze­słania ewangelii przez człowieka wierzącego jest skuteczne (por. Dz 1,8; 2,14—41; 4,31; 6,8; Rz 15,18-19; IKor 12,7).

Inne skutki prawdziwego chrztu w Duchu Świętym to:

– wypowiedzi prorocze i ogłaszanie chwały (Dz 2,4.17; 10,46; I Kor 14,12);
– zwiększona wrażliwość na grzech, który zasmu­ca Ducha Świętego;
– większa gorliwość w szukaniu sprawiedliwości;
– głębokie przeświadczenie o Bożym sądzie nad bezbożnymi;
– życie codzienne przynoszące chwałę Jezusowi Chrystusowi (J 16,13-14; Dz 4,33);
– nowe wizje (Dz 2,17);
– przejawianie się różnych darów duchowych (IK or 12,4-10);
– większe pragnienie modlitwy (Dz 2,41—42; 3,1; 4,23-31; 6,4; 10,9; Rz 8,26);
– głębsza miłość i lepsze rozumienie Słowa Bożego (J 16,13; Dz 2,42);
– wzrastająca świadomość ojcostwa Boga (Dz 1,4; Rz 8,15; Ga 4,6).

Boże Słowo podaje kilka warunków otrzymania chrztu w Duchu Świętym

– Musimy wiarą przyjąć Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela oraz odwrócić się od grzechu i od świata (Dz 2,38^40; 8,12-17). Wiąże się to
z poddaniem naszej woli Bogu („którzy mu są posłuszni” Dz 5,32). Zanim staniemy się „na­ czyniem do celów zaszczytnych, poświęconym i przydatnym dla Pana”, musimy odwrócić się od tego, co obraża Boga (2Tm 2,21).
– Musimy głęboko pragnąć napełnienia, chrztu w Duchu Świętym (J 7,37-39; por. Iz 44,3; Mt 5,5; 6,33).
– Często otrzymujemy chrzest w Duchu Świętym w odpowiedzi na modlitwę (Łk 11,13; Dz 1,14; 2,1-4; 4,31; 8,15.17).
– Powinniśmy oczekiwać, że Bóg ochrzci nas w Duchu Świętym (Mk 11,24; Dz 1,4—5).

Chrzest w Duchu Świętym w życiu wierzącego podtrzymywany jest przez modlitwę (Dz 4,31), świadectwo (4,31.33), uwielbianie w Duchu (Ef 5,18-19) i uświęcone życie (Ef ,18).

Bez względu na to jak potężne było pierwsze zstąpienie Ducha Świętego na wierzącego, jeśli nie znajduje ono swojego wyrazu w codziennym życiu modlitwy, świadectwa i świętości, szybko zacznie zanikać.

Chrzest w Duchu Świętym następuje w życiu wierzącego tylko raz

Biblia naucza, że po chrz­cie w Duchu mogą następować nowe napeł­nienia Duchem Świętym (Dz 4,31; por. 13,9; Ef 5,18). Zatem chrzest w Duchu Świętym jest wprowadzeniem wierzącego w społeczność z Duchem, która musi być odnawiana i podtrzy­mywana.

Opracowanie redakcyjne na podstawie Full Life Study Bible.
uż. za zgodą red. Czas. Chrześcijanin, rok 2001

Zobacz również

ciało kobiety ciąża

Kto jest właścicielem ciała kobiety? Nie ten, kto myślisz

Dlaczego traktowania kobiecego ciała jak własności stoi w sprzeczności z Ewangelią i krzywdzi nienarodzone dzieci. …

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *